میخی که به بدن ادبیات ایران کوبیده شد رضا براهنی بود
این فقط یک
یادداشت کوتاه است در نزدیک شدن به دورها...در این شرایط که به ناکجاآباد می رویم.داریم میرویم ،می رویم به نزدیک شدن به اشکال سبز به خون ها سبز جوان به بوی گلوله که کله
ام را می پوکاند تا به سفری با برگشت برگردم .قرار بود این نامه ویژه را در روز تولد
رضا براهنی آوریم در یا برسانیم به انتشار در الواح شیشه ای ..اما صفحه هایی که در
این چند روز زمین را تبعید می کردند به ایران به ماندگاری ایران..نگذاشت ..تاامروز
که شما دارید ،دارید همین حالا.نامه ویژه میخی در ادبیات ایران به نام ،نام رضا ،نام
خانوادگی براهنی،را می خوانید.
اگر رضا براهنی نبود شاید ادبیات ایران خیلی کم
داشت.